ﺳﺤﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺭﺍ
ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎ ﻟﺒﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺒﻮﺳﯽ ﺁﺏ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﺭﺍ
ﻋﯿﻨﮑﺖ ﭼﻮﻥ ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﻓﺎﻧﻮﺱ ، ﭼﺸﻤﺖ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﺳﺖ
ﺷﻌﻠﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﯽ ﺷﮏ ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺭﺍ
ﺳﺤﺮ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻌﻀﯽ ﺩﺭﺩﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﺰﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺟﺎﻟﯿﻨﻮﺱ ﺭﺍ
ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻌﯿﻦ ﻭ ﺩﻫﺨﺪﺍ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺭﺍ
ﻧﯿﻤﺎﺷﮑﺮﮐﺮﺩﯼ
این غزل قبلا در این وبلاگ به ثبت رسیده اما چون برخی افراد مطالب وبلاگ را بدون ذکر نام شاعر در فضای مجازی منتشر می کنند بعضی از اشعار را از نو ثبت خواهم کرد... نیماشکرکردی