شعرایه/نیماشکرکردی

ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﺳﻮﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺍﺕ ﻃﺎﻭﻭﺱ ﺭﺍ ﺳﺤﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺭﺍ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺁﺏ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺣﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ ﻟﺒﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺒﻮﺳﯽ ﺁﺏ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﺭﺍ ﻋﯿﻨﮑﺖ ﭼﻮﻥ ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﻓﺎﻧﻮﺱ ، ﭼﺸﻤﺖ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺷﻌﻠﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﯽ ﺷﮏ ﺷﯿﺸﻪ ﯼ ﻓﺎﻧﻮﺱ ﺭﺍ ﺳﺤﺮ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻌﻀﯽ ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﺰﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺟﺎﻟﯿﻨﻮﺱ ﺭﺍ u200fﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻌﯿﻦ ﻭ ﺩﻫﺨﺪﺍ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻧﻮ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺭﺍ u200f ﻧﯿﻤﺎﺷﮑﺮﮐﺮﺩﯼ این غزل قبلا در این وبلاگ به ...

میشی ست چشمان تو و پیداست؛ سحر نگاه گرگ ها در آن یک ایل در این گرگ و میش ، افتاده سرگردان… نیماشکرکردی ...