غزل

شبیه چهره ی شهری غریب ، دلگیر است

هوای خانه پس از تو عجیب دلگیر است

چنان غم تو به صلابه می کشد من را

که از صدای فغانم صلیب دلگیر است

تنت بهشت برین است شعربانوجان

که هرکه مانده از آن بی نصیب دلگیر است

به پای من بگذار این گناه را و بیا

که بی تو باغ درختان سیب دلگیر است

پس از تو این شده مضمون فال هر شب من

به باد رفته گل و عندلیب دلگیر است

نیماشکرکردی